0.00zł








Listy z Bukowca
prosto do Twojej skrzynki ?

TAK, poproszę !





design: okinet.pl

engine: Mysklep.pl

Copyright © SklepBukowiec.pl
Biżuteryjne ABC 

Oddajemy w Wasze ręce leksykon pojęć z jakimi na pewno często spotykacie się szukając informacji na temat tworzenia biżuterii. W naszym Biżuteryjnym ABC znajdują się zarówno pojęcia podstawowe przeznaczone dla początkujących, jak i istotne informacje specjalistyczne, które z pewnością zainteresują także bardziej wtajemniczonych. 

Autor opracownia: Magdalena Kobylańska 'Dark'

  • Akryl – tworzywo sztuczne, z którego wytwarza się koraliki. Jest to rodzaj plastiku, dlatego korale z niego są lekkie, ale mogą być podatne na działanie różnych czynników, np. perfum i niszczyć się. Korale akrylowe często mają tez widoczny „szew”, czyli wypukłą smugę będącą pozostałością po odlewie.

 

  • ALCEE – rodzaj unikatowych korali z żywicy, robionych ręcznie. Występują w szerokiej gamie kolorów, a użycie sztucznego tworzywa pozwala na łączenie i stapianie kolorów w interesujący i niespotykany sposób. Są lepszej jakości niż większość innych korali z tworzyw sztucznych, są też dużo staranniej wykonane.

 

  • Art Clay [AC, AMC, PMC] – glinka srebra, złota, miedzi lub brązu, wykorzystująca technologię odzyskiwania przemysłowego srebra [czy odpowiednio pozostałych metali] do uzyskania plastycznego materiału, który po obróbce cieplnej staje się najwyższej próby metalem. Jest to technika dość droga, ale dająca ogromną swobodę twórczą.

 

  • Bali – rodzaj ręcznie robionych przekładek z indonezyjskiej wyspy Bali. Oryginalne bali są wykonane z oksydowanego srebra, ale od jakiegoś czasu określenie to odnosi się również do czernionych półfabrykatów posrebrzanych i robionych maszynowo. W tej chwili określenie ‘bali’ odnosi się bardziej stylu ozdobnych elementów, niż miejsca ich pochodzenia. Bali w Bukowcu

 

  • Baranek – zatyczka umieszczana na końcu sztyftu [rzadziej – bigla], która zabezpiecza kolczyk przed wypadnięciem. W sztyftach jest on niezbędny, w zakrzywionych biglach niekonieczny, choć stanowi dobre wyjście dla osób, które boją się stracić kolczyk, a nie chcą używać zamykanych bigli lub sztyftów. Zatyczki w Bukowcu

 

  • Bigiel – część kolczyka znajdująca się bezpośrednio w uchu. Bigle dzielą się na dwa rodzaje: otwarte i zamknięte. Bigle otwarte są wkładane do ucha i trzymają się w nim dzięki swojemu kształtowi, a czasem zabezpieczane są barankiem, ale nie jest to konieczne. Bigle zamknięte wkłada się do ucha, po czym zatrzaskuje, by zabezpieczyć przed wypadnięciem kolczyka. Do bigli zamkniętych nie można użyć baranków [i nie ma takiej potrzeby]. Wiele biżuteryjek robi bigle samodzielnie, najczęściej ze srebrnego drutu. Bigle w Bukowcu

 

  • Chainmaille – technika tworzenia elementów ozdobnych z kółeczek otwartych o różnej średnicy. Technika wywodzi się od średniowiecznej technologii wytwarzania kolczug.

 

  • Cloisonne – rodzaj metalowych korali ozdobionych emalią komórkową. Są dwa główne rodzaje cloisonne – lepszej jakości – gładkie, oraz te mniej ekskluzywne, o wypukłych wzorkach i zwykle niedokładnie wypełnionych emalią komórkach. Technika emalii komórkowej znana była już od ok. VIII wieku w Europie i Azji. Wiele zabytków złotniczych z epoki karolińskiej [czyli z IX wieku] zdobionych jest właśnie techniką emalii komórkowej.

 

  • Crackle – rodzaj szklanych koralików, które mają charakterystyczne spękania w środku, co daje interesujący efekt ozdobny. Bywają dwukolorowe, jednolite lub bezbarwne z kolorowym środkiem. Niestety źle znoszą towarzystwo perfum czy zbyt długi kontakt z promieniowaniem UV.

 

  • Federing – zapięcie w kształcie kółeczka z ruchomym bolcem. Najwygodniejsze w stosowaniu z cienką blaszką z dużym otworem. Kiepsko spisuje się w bransoletkach, ponieważ trudno je zapiąć samemu jedną ręką. Federingi w Bukowcu

 

  • Fossil – rodzaj koralika naturalnego. Jak sama nazwa wskazuje – powstają one ze skamielin, często są farbowane. Efekt końcowy przypomina barwiony marmur i ma podobny do niego skład chemiczny, są przetworzonym naturalnie wapieniem.

 

  • Haczyk – kawałek drucika zakończony loopikiem. Są różnej długości i twardości, jednak nie warto ich kupować, ponieważ z łatwością można je zrobić samemu. Dużo bardziej przydatne są szpilki-gwodździe o płaskich lub topionych w kuleczkę główkach.

 

  • Imitacja kamienia – wykonana z ceramiki, gliny, szkła, plastiku lub ich mieszanki podróbka kamienia. Imitacja naśladuje wygląd naturalnego kamienia, na którym jest wzorowana, ale nie oddaje jego właściwości.

 

  • Iryzacja – właściwość, którą wykazują niektóre kamienie. Polega ona na szczególnym sposobie odbijania promieni światła i tworzenia pięknego efektu optycznego. Kamienie iryzujące zwykle są naturalne, ale można też nadać taką właściwość przez poddawanie procesowi dyfuzjowania kamienia. Istnieją różne sposoby iryzacji, niektóre charakterystyczne są tylko dla danych kamieni, np. labradoryzcja [efekt w odcieniach zieleni i niebieskości, różu i złota, często w układzie pasowym i/lub powierzchniowym] czy opalizacja [właściwa tylko dla opali szlachetnych, mająca kilkanaście szczegółowo opisanych wariacji i niesamowicie rozszczepiająca światło. To dzięki tej właściwości opale są jednymi z najdroższych kamieni szlachetnych świata]. Jedną z odmian iryzacji jest również asteryzacja, którą wykazuję niektóre kamienie, często szafiry. Polega ona na tworzeniu się kilkuramiennej [najczęściej 5cio lub 6cio] gwiazdy na kamieniu wyszlifowanym w gładki, wypukły kaboszon. Labradoryty w Bukowcu

 

  • Kaboszon – kamień o szlifie kaboszonowym, czyli takim, w którym nie występują fasetki. Występuje kilka rodzajów tego szlifu, najczęściej spotykane to:

    • Pojedynczy – spodnia strona kamienia jest płaska.

    • Wypukły – obie strony kamienia są wypukłe, przy czym jedna z części jest wyraźnie bardziej wypukła.

    • Soczewkowy – obie strony są tak samo wypukłe.

Szlif kaboszonowy najczęściej stosuje się do kamieni, które wykazują właściwości iryzacji, ponieważ dzięki obłej powierzchni tak oszlifowanego kamienia, światło nie jest dodatkowo załamywane, przez co otrzymuje się „czysty” efekt. W ten sposób szlifowane są też często drobne kamienie szlachetne średniej jakości, które przy próbie fasetowania mogłyby popękać. Kaboszony w Bukowcu

 

  • Kamień bielony/tleniony – naturalny minerał, który został poddany działaniu substancji chemicznych, w celu rozjaśnienia lub całkowitego pozbycia się jego koloru.

 

  • Kamień dubletowy – rodzaj kamienia montowanego. Minerały występujące naturalnie w dość cienkich żyłach są od spodu dopełniane innym, pospolitym minerałem lub szkłem. Często stosowane wobec opali szlachetnych.

 

  • Kamień dyfuzjowany – kamień, który został poddany działaniu substancji chemicznych lub/i wysokiej temperatury, w celu uzyskania określonego koloru lub sztucznego wywołania zjawiska iryzacji na kamieniu.

 

  • Kamień fasetowany – kamień, który został oszlifowany „na ostro”, czyli jego powierzchnia składa się z drobnych płaszczyzn, których krawędzie stykają się ze sobą. Kamienie fasetowane są zwykle droższe od kamieni gładkich, ponieważ ich wykonanie pochłania więcej pracy i wymaga lepszej jakości materiału. Zwykle fasetowanie jest maszynowe, ale niektóre kamienie, najczęściej szlachetne, są czasem szlifowane w ten sposób ręcznie. Idealny szlif fasetowy to taki, w którym rogi każdej sąsiadującej płaszczyzny stykają się ze sobą idealnie w tym samym punkcie [jak w kryształach Swarovski]. Kamienie fasetowane w Bukowcu

 

  • Kamień montowany – kamień tworzony sztucznie poprzez łączenie warstw materiałów sztucznych lub/i naturalnych.

 

  • Kamień pokrywany – kamień, na którego powierzchnię naniesiono trwałą warstwę nadającą połysk, kolor lub specjalny wygląd, niemożliwy do uzyskania innymi sposobami [np. mystic topaz].

 

  • Kamień rekonstruowany – kamień otrzymywany ze sproszkowanego lub bardzo drobnego naturalnego surowca, który został stopiony w wysokiej temperaturze i uzupełniony dużą ilością wypełniacza. Kamień rekonstruowany różni się znacznie wyglądem od w pełni naturalnego, powinien być zawsze opisany jako produkt man-made i oczywiście odpowiednio tańszy. Podobnie jak w wypadku kamieni stabilizowanych, dotyczy do głównie turkusów, ale i malachitów, hematytów czy lapis lazuli, czyli takich minerałów, które są drogie, ale występują szeroko na świecie w postaci sproszkowanej. Koral rekonstruowany w Bukowcu

 

  • Kamień stabilizowany – kamień naturalny o porowatej i kruchej powierzchni, który został wzmocniony, przez dodanie do niego bezbarwnego wypełniacza [zwykle plastik lub żywica, rzadziej szkło]. Zabieg ten ma na celu nie tyle upiększenie kamienia, co sprawienie, by w ogóle był zdatny do sprzedaży. Kamienie stabilizowane nie są drogie, ponieważ zwykle są dość niskiej jakości, choć niewielu sprzedawców przyznaje, że towar przez nich sprzedawany został poddany takiemu zabiegowi. Dotyczy to głównie turkusów.

 

  • Kamień syntetyczny – produkt stworzony całkowicie przez człowieka, który wykazuje takie same właściwości fizyczne i chemiczne oraz wygląda tak samo, jak kamień, na wzór którego został zrobiony. Tworzenie syntetycznych kamieni dotyczy głównie kamieni szlachetnych. Syntetyków nie da się odróżnić gołym okiem od oryginałów, a bywa, że i w laboratorium jest to problem. Wbrew pozorom, nie są one zbyt tanie, ponieważ nakład kosztów, jakie trzeba ponieść, by stworzyć dobry kamień syntetyczny w laboratorium, są naprawę duże.

 

  • Kamień trypletowy – rodzaj kamienia montowanego. Podobnie jak kamień dubletowy, jest tworzony, kiedy wartościowy kamień szlachetny jest cienki i zachodzi potrzeba wypełnienia go od spodu. Wypełnienie, oprócz podłoża z pospolitego minerału lub szkła, zawiera tez warstwę środkową, np. barwny kwarc, nadającą lub podbijający odcień głównego, wierzchniego kamienia. Stosowane często przy opalach szlachetnych.

 

  • Kamień wypełniany – kamień, którego naturalne pojedyncze rysy, pęknięcia i ubytki zostały wypełnione szkłem lub plastikiem. Podnosi to wygląd i wytrzymałość kamienia.

 

  • Karabińczyk – rodzaj zapięcia używany szeroko nie tylko w jubilerstwie. Chyba najpopularniejszy i najwygodniejszy ze wszystkich małych zapięć. Można go zapiąć samemu jedną ręką. Karabińczyki w Bukowcu

 

  • Karat - jubilerska jednostka służąca pomiarowi czystości złota lub wagi kamieni szlachetnych. Jako jednostka czystości złota odpowiada ilości części złota na 24 części stopu, czyli np. złoto 20-karatowe, to stop, w którym na 24 części stopu, 20 części to złoto. Jako jednostka wagi jest używany tylko do ważenia kamieni szlachetnych i odpowiada 0,2 grama.

 

  • Kąpiel woskowa/olejowa – kąpiel, której poddawane są niektóre nieprzejrzyste kamienie szlachetne, stosowana po to, by dodać blasku i podkreślić kolor. W opisie kupowanego kamienia [czy częściej: gotowego wyrobu jubilerskiego z takimi kamieniami] powinno być zaznaczone, jeśli był on poddawany takiej kąpieli, ponieważ oznacza to, że jest on niższej wartości niż kamienie, które takich zabiegów nie wymagały. Do kąpieli używa się bezbarwnego wosku, oleju lub parafiny.

 

  • Końcówka wklejana – zakończenie do linek/wstążek/piór/rzemieni/sznurków zrobione z materiału, którego nie można zaciskać szczypcami [ponieważ można go zniszczyć], ale nadające się do zalania małą ilością kleju i wklejenia do środka danej końcówki.

 

  • Końcówka zaciskowa – zakończenie do linek/wstążek/piór/rzemieni/sznurków. Należy je w odpowiedni sposób zacisnąć szczypcami na danej końcówce. Przed zaciskaniem można delikatnie posmarować od środka klejem dla lepszej trwałości. Końcówki mają oczko, do którego można przymocować zapięcie. Końcówki w Bukowcu

 

  • Krawatka – element służący do stworzenia równoległego uszka, przez które można przeciągnąć linkę, rzemień, wstążkę czy łańcuszek. Często ozdobne, dodają biżuterii elegancji [wyglądają lepiej, niż loopik] i żywotności [są trwalsze, niż loopik]. Dodatkowo sprawiają, że wisiorek/kolczyk będzie wisiał w odpowiedniej płaszczyźnie, choć można to sprawić również loopem obróconym w odpowiednią stronę. Krawatki w Bukowcu

 

  • Kryształ – określenie korala szklanego o szlifowanej powierzchni. Nazwa „kryształ górski” odnosi się do bezbarwnej, przejrzystej odmiany kwarcu. Popularne dawniej kryształowe naczynia mogą być albo szlifowanym szkłem albo, w wersji bardziej ekskluzywnej, rżniętym kryształem [najczęściej robiono z niego puchary i kielichy]. Kryształ górski w Bukowcu

 

  • Kryształ Swarovski – rodzaj koralików z wysokoołowiowego szkła, produkowanych przez austriacką firmę Swarovski. Nazwa ta nie odmienia się przez przypadki. Koraliki charakteryzują się niespotykaną precyzją szlifu, przez co pięknie załamują i odbijają światło. Występują w postaci drobnych korali, dużych zawieszek i kryształków o płaskim tyle, nadających się do wklejania. Swarovski oferuje bardzo bogatą [i stale powiększaną] paletę kolorów, kształtów i rozmiarów. Są dość drogie, ale wystarczy porównać je ze zwykłymi szklanymi kryształkami, żeby zobaczyć za jak wielką różnicę w jakości i wyglądzie się płaci. Kryształy Swarovski w Bukowcu

 

  • Lampwork – rodzaj szklanego, robionego ręcznie korala. Każdy robiony jest pojedynczo, za pomocą palnika i specjalnych prętów. Często mają zatopione w środku lub naniesione na powierzchni wzory. Środek korala to biała masa, dookoła której kształtowano szkło. Rodzaj lampworków ze srebrną lub złotą folią w środku nazywany jest szkłem weneckim.

 

  • Linka jubilerska – stalowa linka o potrójnym splocie pokryta nylonową, kolorową powłoką. Wytrzymała i praktyczna. Należy uważać, żeby nie pogiąć jej pod ostrym kątem – może odkształcić się na stałe. Dostępna w kilku grubościach i wielu kolorach. Najczęściej zakańcza się ją łapaczkami. Linka jubilerska w Bukowcu

 

  • Loopik – rodzaj zakończenia kawałka drutu. Klasyczny loopik [czyli z angielskiego „pętelka”] powinien być okrągły i odchylony od płaszczyzny drutu o 45°, tak żeby obie jego połowy były symetrycznie odgięte. Wiele początkujących biżuteryjek nie przywiązuje aż tak wielkiej wagi do wyglądu loopików, jednak starannie wykonane decydują często o ogólnym wyglądzie biżuterii. Istnieje też rodzaj loopików zawijanych, które wykluczają możliwość rozgięcia się drutu i dlatego są często stosowane w bransoletkach i naszyjnikach, czyli elementach biżuterii, które są bardziej wystawione na destrukcyjne działania właścicielki niż kolczyki czy klipsy :). Taki loopik wykonuje się tak samo jak zwykły, tylko zamiast obcinać drut, owija się go dowolną ilość razy wokół drutu poniżej loopika.

 

  • Łapaczka – rodzaj zakończenia najczęściej używany do linek jubilerskich. Maskuje węzełek lub zacisk, przez co biżuteria wygląda bardziej elegancko i jest trwalsza. Są dwa rodzaje łapaczek – takie, które mają gotowe kółeczka [i ten rodzaj ciężej popsuć] i takie, które mają pasek płaskiego drutu do uformowania loopika. Przy ostatnich końcówkę paska najlepiej zamknąć w środku łapaczki i dodatkowo zalać klejem [np. Bison Epoxy dostępny w Bukowcu]. Z jakością łapaczek jest różnie, najlepiej sprawują się srebrne, posrebrzane czasem mogą zawodzić, zwłaszcza przy cięższych wyrobach. Łapaczki w Bukowcu

 

  • Masa perłowa – wytwarzana przez ślimaki i małże wewnętrzna wyściółka muszli, wykazująca efekt iryzacji. Szeroko dostępna, barwiona na różne kolory stała się popularnym surowcem do robienia biżuterii. Naturalna macica perłowa jest zwykle biała lub kremowa. Masa perłowa w Bukowcu

 

  • Miedź – metal szeroko znajdujący zastosowanie w wyrobie półfabrykatów. Są one zrobione z samej miedzi, lub, częściej, miedź jest podstawą do elementów posrebrzanych, które są wtedy dość miękkie i plastyczne [np. drut]. Choć miedź ma śliczną, żywą barwę, to dość łatwo podlega procesowi patynowania, w skutek którego powstaje na niej zielonkawy osad. Można poddawać ją oksydowaniu, uzyskuje się wtedy efekt podobny, jak przy oksydowaniu srebra. Bigle i sztyfty miedziane nie są polecane dla osób z uczuleniami, ponieważ mogą wywoływać podrażnienia.

 

  • Millefiori – rodzaj koralików szklanych. Ich wytwarzanie polega na stapianiu ze sobą różnokolorowych rurek szklanych, w celu uzyskania unikatowych wzorów na gotowych koralikach. Produkcja przypomina nieco proces tworzenia korali lampwork i również wymaga użycia palnika.

 

  • Minerał – budulec skał, ma jednolitą, określoną budowę krystalicznej, o ustalonych właściwościach fizycznych i składzie chemicznym, powstały naturalnie, bez ingerencji człowieka. Nic, co powstało przy udziale człowieka, nawet z naturalnych surowców, nie jest sensu stricte minerałem, podobnie jak twory skalne składające się z kilku różnych minerałów. Minerały w Bukowcu

 

  • Mosiądz – stop cynku i miedzi o kolorze określanym często jako „antyczne złoto”. Używany czasem do wyrobu półfabrykatów do tworzenia biżuterii. Z czasem ciemnieje i patynuje na zielono, choć dużo wolniej niż miedź. Bigle i sztyfty mosiężne nie są polecane dla osób z uczuleniami, ponieważ mogą wywoływać podrażnienia.

 

  • Ogniwko – kółeczko, mające wiele zastosowań. Najczęściej używane jako mocowanie zapięć, ale wykorzystanie go w inny sposób zależy tylko od wyobraźni. Występują dwa rodzaje ogniwek – pojedyncze, które są rozcięte i tworzą jedno pełne koło, oraz sprężynki, zwykle podwójne, w które wkłada się elementy jak w kółko breloczka. Dostępne ze wszystkich materiałów, w wielu rozmiarach. Z ogniwek wykonuje się bazujące na technice średniowiecznej kolczyki elementy chainmaille. Ogniwka w Bukowcu

 

  • Oksyda – substancja powodująca czernienie srebra, miedzi i innych metali. W warunkach domowych najbezpieczniej jest używać rodzaju oksydy na zimno. Jest on dość prosty w obsłudze, szybko daje pożądany efekt, a po skończonej pracy wystarczy wywietrzyć pokój, by pozbyć się niezdrowych oparów i przykrego zapachu. Oksyda często używana jest do wire-wrappingu, by podkreślić misterne oplatania, ale nie tylko. Ponieważ po oksydowaniu należy wypolerować powierzchnię, by pozbyć się nadmiaru czarnego osadu, niespecjalnie nadaje się ona do elementów posrebrzanych – polerowanie zdejmuje z nich często warstwę srebra dając nieciekawy efekt. Najbezpieczniej jest oksydować w rękawiczkach [wystarczą lateksowe] i trzymać ją z daleka od zasięgu działania kota czy psa – substancja jest żrąca. Wyjątkowych nieprzyjemności można się nabawić pozwalając oksydzie [czy nawet jej roztworowi] dostać się do oka, więc należy pamiętać, by np. nie otrzeć twarzy rękawiczką.

 

  • Olejowanie kamieni – zabieg podobny nieco do kąpieli woskowej, ale oprócz poprawienia wyglądu, mający też za zadanie wypełnienie drobnych ubytków i pęknięć na powierzchni kamienia bezbarwną i nieutwardzoną substancją [woskiem, olejem lub żywicą naturalną]. Stosowany wobec kamieni przejrzystych.

 

  • Perła słodkowodna – wyhodowana w rzece perełka, pochodzenia naturalnego. Barwione na wiele kolorów, występujące najczęściej w kształtach zbliżonych do oliwki, są łatwo dostępną i dużo tańszą alternatywą dla pereł morskich. W dodatku nie przynoszą pecha ;). Perły słodkowodne w Bukowcu

 

  • Perła szklana – Szklany koral oblany nieprzejrzystą farbą o perłowym połysku. W odróżnieniu od pereł naturalnych, są regularnego kształtu i o wiele tańsze. Zwykle mają dość małe dziurki. Występują w szerokiej gamie kolorów. O jakości szklanej perełki decyduje jakoś wykończenia farby przy otworach. Perły sztuczne w Bukowcu

 

  • Próba srebra – informacja o proporcji stopu, z którego została wykonana dana rzecz. Próbę podaje się w tysięcznych częściach, np. próba 925 to 0,925 srebra i 0,075 innego materiału [najczęściej miedzi]. Najpopularniejsze próby srebra to 925 i 999. Im mniej dodatków, tym zwykle srebro jest twardsze, lecz zależy to też od sposobu jego obróbki. Większość srebrnych półfabrykatów ma bitą próbę, ale nie należy tego oczekiwać np. po drucie czy szpilkach. Jubilerzy i hurtownicy często zaokrąglają próbę 925 do 930.

 

  • Przedłużka – określenie kawałka łańcuszka przymocowanego do zapięcia i umożliwiającego regulację obwodu naszyjnika/bransoletki. Łańcuszki w Bukowcu

 

  • Przekładka/nakładka – metalowy lub pokryty metalem polimerowy koralik. Mogą występować w formie półokrągłej nakładki na koralik [wtedy warto zwrócić uwagę na wielkość kupowanych nakładek] lub jako zamknięte formy o różnych kształtach. Przekładki dają bardzo wiele możliwości aranżacji i występują w niezwykłej obfitości form. Najdroższe są te ze srebra, najtaniej można dostać polimerowe pokryte metalem. Przekładki w Bukowcu

 

  • Sieczka – popularne określenie odpadów mineralnych w formie nieregularnych kamyczków z wywierconą dziurką. Sieczka jest tania, dlatego często kupowana, jednak, żeby wypadła efektownie, trzeba mieć na jej aranżację dobry pomysł. Sieczka w Bukowcu

 

  • Spectra Glass – rodzaj korali szklanych o perłowej powierzchni w metalicznych I pastelowych kolorach z wypukłymi wzorami podobnymi do chapnięć farbą. Dają interesujący efekt, ale mają widoczne czarne środki, więc najlepiej używać ich z przekładkami.

 

  • Szkło dmuchane – rodzaj pustych w środku korali szklanych. Są bardzo efektowne i, pomimo delikatnego wyglądu, dość wytrzymałe. Dostępne w kilku kształtach, zwykle z pasiastymi wzorami w różnych kolorach.

 

  • Szkło weneckie – rodzaj korali lampwork, który w środku ma srebrną lub złotą folię. Nazwa pochodzi od zwierciadła weneckiego. Często występują w pięknych, nasyconych barwach. Szkło weneckie w Bukowcu

 

  • Szlif jubilerski – obróbka surowego kamienia, która ma na celu nadanie mu określonego kształtu i formy. Kamienie półszlachetne szlifuje się często w formę kuli, baryłki, czy tez inną z przewiertem przez środek, pozwalającym na przeciągniecie przez kamień drutu/żyłki/linki. Kamienie szlachetne za to, zwłaszcza te większe okazy, szlifuje się w określone wzory nadające się do oprawy.

szlify jubilerskie kamieni

(źródło:  "Ilustrowany atlas klejnotów i kamieni szlachetnych" Cally Odlershaw, Warszawa 2006, wyd. Buchmann)

 

  • Szpilka – kawałek drucika zakończony płaską, szeroką końcówką, podobna do gwoździka. Praktyczne do mocowania końcowych korali, kiedy nie chcemy, by widać było zakończoną końcówkę drutu. Dostępne z wielu materiałów i o różnych długościach. Szpilki w Bukowcu

 

  • Sztyft – część kolczyka wkładana bezpośrednio do ucha. Sztyft jest prosty, zabezpieczany barankiem, a z przodu ma zwykle dysk lub kuleczkę, często z oczkiem, umożliwiającym podwieszenie dyndającego kolczyka. Sztyfty w Bukowcu

 

  • Średnica drutu – jest to jego miara w przekroju. Odnosi się do drutów okrągłych, choć w tej chwili ciężko w Polsce dostać inne. Im drut jest grubszy i twardszy, tym cięższy w kształtowaniu, ale przez to bardziej odporny. Cienkie druty służą zwykle do owijania wokół tych, o większej średnicy. Zwykle pracuje się na drutach średnich od 0,6 do 0,8 mm i takie druty są najlepsze do kupienia na początek. Do owijania służą najczęściej średnice 0,25mm – 0,5 mm. Są to oczywiście dane umowne, bo wszystko zależy od potrzeb projektu i wyobraźni. W USA, Wielkiej Brytanii i innych krajach, gdzie nie używa się miary metrowej, średnice drutu podaje się w stopniowaniu, które w przeliczeniu na miarę europejską wygląda tak:

 

Miara amerykańska

Miara europejska

30 gauge

0,25 mm

26 gauge

0,4 mm

24 gauge

0,5 mm

23 gauge

0,6 mm

21 gauge

0,7 mm

20 gauge

0,8 mm

18 gauge

1 mm

 

  • Wire-wrapping – technika robienie biżuterii polegająca głównie na robieniu elementów owijanych drucikiem [zwykle drut grubszy owija się cieńszym]. Najczęściej do wrappingu używa się drobnych minerałów, często łączonych ze srebrnymi kuleczkami. Żeby wydobyć głębię misternego oplatania, gotową biżuterią często poddaje się oksydowaniu, a następnie polerowaniu by zdjąć nadmiar czarnego nalotu i podkreślić owijanie.

 

  • Zacisk – malutki element służący jako zabezpieczenie linki jubilerskiej, sznurka czy wstążki. Źle wypada na drucie. Można kupić zaciski w formie drobno pociętej rureczki, ale nie są one zbyt estetyczne, ponieważ zwykle mają nierówne krawędzie, a po zaciśnięciu są duże i niekształtne. Takie zaciski dobrze nadaje się za to jako zakończenie linki ukrytej w łapaczce. Do zaciskania „na widoku” świetnie nadają się drobne srebrne kuleczki (np. średnicy 1,8 lub 2 mm), które nie pękają. Zaciski-kuleczki w Bukowcu

 

  • Zawieszka [charms] – gotowy element, który można wykorzystać do stworzenia kolczyków czy wisiorka. Często lubiane przez początkujące biżuteryjki, są prawdziwym wyzwaniem, jeśli chce się z nich zrobić coś unikatowego i oryginalnego. Najczęściej metalowe, rzadziej posrebrzane. Można dostać czasem także srebrne – te są o wiele staranniej zrobione, często mają niespotykane wzory, niestety, z racji sporej wagi, dość drogie. Zawieszki w Bukowcu

 

  • Żywica epoksydowa – materiał służący do tworzenia elementów biżuterii z tworzywa sztucznego. Elementy takie są nieprzezroczyste i błyszczące i zwykle są połączeniem żywicy i elementu metalowego, na którym żywica jest zamocowana. Są trwałe i dość odporne na działanie temperatury.


Kontynuuj Zakupy

Używamy cookies i podobnych technologii głównie w celu świadczenia usług i statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.

Polski
English